Mga tagasunod

Miyerkules, Oktubre 15, 2014

For What It's Worth Book 2 (10)

Chapter 10



Authors Note: This story is based from my own experience. Names were changed for the privacy of people involved. Some scenarios are changed to make the story more appealing to readers and there are scenes that were added to make it more exciting. Any events or scenarios that resemble are pure coincidence. I am new in writing stories so bear with my lapses. Please leave your comments, bad or good comments are appreciated. Thank you.

P.S. thank you po talaga sa lahat ng nagbabasa. Nung una, I was happy na may 5 readers ako a day tapos ngayon madami na. Nakakatuwa din po yung feedback, Here is chapter 10 and enjoy :)

“Relax ka lang Karen, what happened?” Kinakabahan ko ng tanong.

“Giselle committed suicide.” Naiiyak na sambit ng aking kausap sa phone.

Hindi ko alam ang mararamdaman ko ng sinabi ni Karen sa akin that Giselle committed suicide. Nangingibabaw ang guilt sa akin dahil alam ko sa sarili kong ako ang dahilan. Kasalanan ko!

“How is she?” Nagcacrack na boses kong tanong.

“It’s a good thing tita saw her agad and naisugod siya sa hospital.” Medyo nahihimasmasan na sagot ni Karen sa akin.

“Why did G did that to herself?” Napaupo ako sa sofa at hinintay ko ang sagot ni Karen.

“Hindi niya matanggap that Chris broke up with her. Ayaw na makipag usap sa kanya ni Chris. That dick is dodging all of G’s call and texts, lagi siya umiiyak.”

“Hindi pa ako makakabisita diyan, malapit na kasi ang finals namin.” Nagaalala kong tanong diyan.

“I know, I called you to ask if you can talk to Chris.” Tanong ni Karen.

“For what pa Karen? That guy broke G’s heart.”

“Kahit magpakita lang siya JD. This would help G to heal habang iniisip niyang okay sila ni Chris.”

Hindi ako makapagsalita, tama pa bang lapitan ko si Chris to ask him help G recover? Sasabihin ko ba to kay Jeff? What if he asks about Chris’s change of heart? Hindi naman sa hindi ako nagtitiwala kay Jeff pero natatakot akong magkagulo ang sitwasyon kung may ibang makakaalam.

“Hello, JD, are you still there?”

“Yes, andito pa ako Karen.”

“Please talk to Chris…”

“Okay, I will do what I can.”

“Thank you JD. Babalitaan nalang kita sa condition ni G.”

“Sige Karen, salamat.” Natapos ang usapan namin at hindi pa din mawala sa isip ko ang pag susuicide ni G. I was not expecting that from her. Nasa ganon akong pag iisip ng nagising si Jeff.

“Are you okay JD?” Nag aalalang tanong sa akin si Jeff.

“I am okay, nagising lang ako” sabi ko sa kanya at humiga na ako sa tabi niya. He hugged me so tight at nakatulog na ako sa mga naiisip ko.

Kinaumagahan ay maagang umalis si Jeff, weekends kasi and she needs to go with her mom na mag grocery. Kakaauwi lang kasi ng Pilipinas ng mama niya kaya hinahayaan ko lang siya makipag bonding kay tita. Nakilala ko na din ang mom ni Jeff and she is really kind. Isinasama ako ni Jeff pero humindi muna ako. Naalala ko nanaman yung condition ni G, paano ko ba matutulungan ang best friend ko. Tinext ko si Chris, kailangan ko siyang makausap.

“Chris, meet me at SM. 11 Am.” Text ko sa kanya pero lumipas na ang isang oras pero hindi pa din siya nag rereply kaya tinawagan ko na ito.

“Hello?”sagot niya sa kabilang linya.

“Chris…”

“Oh, JD, akala ko ba you don’t wanna talk to me?” Sarcastic na sagot niya.

“I know but it’s about G. Meet up tayo.”

“Are you considering my offer?” Tanong niya.

“Chris, utang na loob may BF na ako at masaya ako kay Jeff. Tumatawag ako para tulungan kami na makarecover si G. Hindi ka ba nakokonsensya sa nangyari kay G?”

“I still stand by my rule. Kung hindi ka magiging akin eh hindi ako magpapakita kay G.”

“Damn it Chris! Ang sama mo.” Naiiyak kong sagot sa kanya.

“Ano? Hahayaan mo bang mabaliw si G, JD? Make up your mind” Parang hindi na si Chris ang kausap ko, is he this desparate? What happened to him?

“Chris, please?” sumusuko kong sambit.

“Papayag ka ba or not?”

“NO!” Sagot ko.

“Well, in that case bye na.”

“WAIT!” Sigaw ko sa kanya para hindi niya ibaba ang phone.

“Okay, para hindi mo naman ako sabihang sobrang sama ko, kahit hindi mo na hiwalayan si Jeff. Akin ka every weekend at kung kalian gusto kita ikama. Take it or leave it?” Bakit ganito, anong gagawin ko?

“Mukhang hindi ka naman interesado, babye na!”

“Fine, papayag ako basta tumupad ka sa usapan natin!” Sumusukong sambit ko.

“Good. Susunduin kita, dito ka sa bahay matutulog ngayon and promise ko kakausapin ko na si G bukas.”

“Okay.” Walang magawa kong sambit. Tama ba itong pagpayag ko? Paano kung malaman ni Jeff? Pero para kay Giselle ito.

Palakad lakad ako sa buong apartment ko, hindi ako mapakali sa mangyayari mamaya. I don’t wanna hurt Jeff pero I can’t just leave G sa ere. Bigla namang tumawag si Jeff sa akin at sinagot ko naman ito agad.

“Panget, hindi ako makaktulog diyan sa apartment mo tonight ah. Me and my mom will go to Batangas. Nagpsama eh.”

“Okay lang panget, pasalubong ah?” Pinilit kong maging masaya para hindi niya mahalata ang nangyayari.

“Sama ka nalang kaya sa amin?” Paglalambing niya.

“Hindi na, it’s your time with your mom. Mag enjoy ka lang. Kelan ba balik niyo?”

“Sa Monday na panget. I will miss you.”

“Mamimiss din kita.” Paglalambing ko sa kanya.

“Oh sige na JD, alis na kami eh. Kumain ka ah?” Ibababa na sana ni Jeff yung phone ng magsalita ako.

“Jeff! Tandaan mo na mahal kita ah?”

“Ang lambing naman ng panget ko, I love you more JD.” BInaba na niya ang tawag ng biglang may kumatok sa pinto ko na agad ko namang binuksan.

“Hi, ready ka na?” Ngiti niya sa akin pero hindi ko magawang ngumiti. Akmang hahalikan niya ako pero umiwas ako.

“Ako na magdadala niyan JD.” Presenta niya pero pinigilan ko siya.

“Hindi ako imbalido Chris.” Pero mapilit siya at kinuha pa din yung bag ko.

“Halika na JD, nasa labas na yung kotse ko.” Masayang turan niya.

Umalis na kami at nagdrive na siya. Hindi ako umiimik, gusto kong iparating sa kanya na kahit kalian ay hindi ako magiging masaya sa piling niya.

“Do you wanna eat first JD? I know this restaurant…” Hindi ko siya pintapos at sumabat na ako.

“I am not hungry Chris”

“Mag drive through nalang tayo para incase magutom ka, may kakainin ka.”

“Ikaw ang bahala” walang gana kong sagot.

Nakadating na kami sa bahay nila Chris, walang ibang tao sa bahay nila. Gusto ko man tumakbo na at kalimutan nalang itong kasunduan namin pero hindi ko magawang talikuran at hayaan si G. Mahal ko ang best friend ko.

“Halika pasok ka” Yaya niya sa akin, ng makapasok ako ay lumapit siya at tinanggal ang jacket ko.

“Alisin ko na, mukhang naiinitan ka” Kinilabutan ako sa ginagawa sa akin Chris kaya agad akong lumayo ng matanggal niya yung jacket ko. Hanggang kaya kong iwasan na may mangyari sa amin ay gagawin ko.

“JD, halika dito”

“Chris…” pagtanggi ko pero nakita kong nag iba ang reaction niya.

“May usapan tayo!” Biglang sigaw ni Chris sa akin na ikinatakot ko.

“Oh baka naman gusto mong pabayaan nalang si Giselle sabihin mo lang!” Banta niya sa akin. Wala ako magawa kundi ang lumapit.

Nang makapalit ako ay agad niya akong hinalikan pero iniwas ko ang labi ko. Bumaba ang halik niya sa leeg ko at pilit niyang hinubad yung damit ko.

“Please Chris, No…” Pakikiusap ko sa kanya pero parang wala siyang naririnig. Pilit niyang hinubad ang t-shirt ko hanggang sa hinahalikan na niya ang katawan ko. Sinunod niyang tinanggal yung pantalon ko. Itutulak ko sana siya ng bigla niyang hinawakan ang kamay ko at tinali ito. Nagtaka naman ako kung saan galing yung tali. Pinilit kong magpumiglas pero hinigpitan niya ang tali sa kamay ko.

“Chris, are you this desperate?!” Galit kong turan sa kanya. Hindi siya sumagot at hinubad ang pantalon ko, wala na akong magawa kundi ang ma guilty para kay Jeff. May choice naman ako ayawan tong ginagawa sa akin ni Chris pero pinili kong hayaan siya dahil mahal ko din si G.

“This is what I’ve imagined we are doing JD.” He started doing me from behind wala na akong magawa kundi ang mapaluha. Feeling ko ay daig ko pa ang pokpok sa ginagawa ko. Natapos si Chris sa kahalayan niya at humiga sa tabi ko at niyakap ako. Nang makatulog na siya ay tumayo ako para maligo, baka sakaling malinisan ang ang katawan ko sa ginawa sa akin ni Chris.

Pagkatapos kong magshower ay nakita kong tumatawag si Karen sa akin at agad ko naman ito sinagot.

“JD, nakausap mo na ba si Chris?”

“Oo, kakausapin na daw niya si G Karen. Kamusta na si Giselle?”

“Gising na at nagiiyak nanaman, he wanted to see Chris.”

“Gising na siya? Bababa kami ni Chris bukas para magkaharap sila.” Magaabsent nalang ako sa lunes. I need to start this para matapos na.

“Sige, hindi ko muna sasabihin kay G para masurprise siya.”

“Sige Karen, good night.”

Natapos ang call namin ni Karen pero agad nag ring ang phone ko and si Jeff ang tumatawag. Naiyak ako ng makita kong tumatawag siya sa akin. Pinilit kong pinatagil ang luha ko bago ko sinagot ang tawag niya.

“Hello panget, bakit antagal mo sinagot? Tapos kanina unattended ka? Baka pinagpalit mo na ako ah!” Biro niya, napalunok naman ako sa sinabi niya.

“Sorry, kausap ko si Karen kanina tapos nung tumawag ka nag CR kasi ako.” Pagpapalusot ko sa kanya.

“Ahh ganun ba? Siya nga pala, kakadating namin dito sa auntie ko. Baka absent ako sa lunes kasi mag eextend daw kami sabi ni mama.”

“Ah, about that pala, I need to go back to Manila bukas. Si G kasi nagkasakit.”

“Anong nangyari? Okay lang ba siya?”

“Oo, magiging okay na siya.”

“Kelan balik mo?”

“Sa lunes, baka mag absent din ako.”

“Ganon ba? Ingat ka ha? I love you JD.”

“I love you more Jeff. Sige na good night.”

Nagpasya na akong matulog pero hindi ako tumabi kay Chris, sa sofa ako natulog. Bukas ko nalang kakausapin si Chris na kailangan namin bumaba ng manila.

Kinaumagahan, naramdaman kong wala na ako sa sofa, nasa kama na ako ni Chris. Bumaba na ako at nakita ko si Chris na nagluluto.

“Good Morning JD, nilipat na kita ng higaan ah, ikaw kasi hindi ka nalang tumabi sa akin.” Bati niya pero hindi ko ito pinansin. Kahit magbait baitan pa siya wala na ako ibang maramdaman kundi disgust sa kanya.

“Chris, we need to go to Manila today. Gising na si Giselle, I need to talk to her.”

“Agad agad?” Biglang tanong niya.

“Nakuha mo na ang gusto mo sa akin, tumupad ka sa usapan. Maliligo na ako aalis tayo after an hour.”

“Okay fine” Sabi niya at agad niya ako hinalikan sa pisngi. “A promise is a promise” ngisi niyan sa akin.

Umalis kami sa Baguio ng 9 Am at sinabihan ko si Karen na pababa na kami ng Baguio. Tinext ko naman si Jeff na paalis na kami. Hindi ko sinabi sa kanya na si Chris ang kasama ko. Patong patong na pagsisinungaling na itong ginagawa ko. Makalipas ang 6 hours ay nakadating na kami sa MMC. Sinalubong kami ni Karen sa lobby at agad ako nitong niyakap. Nang makita ni Karen si Chris ay agad itong lumapit at sinampal ito.

“Para ito sa kaibigan ko hayop ka!” Galit na sambit ni Karen. Nangiti naman ako at buti nga kay Chris.

“Karen” Pigil ko sa kanya. “Let’s go to G’s room”

“Okay sige, follow me.”

Pumunta na kami sa room ni G. Wala daw si tita dahil may pinuntahan at wala pa din daw yung ibang barkada kasi may school work silang ginagawa.

“Wait here, kakausapin ko muna si G.”

Nang makapasok si Karen sa loob ay agad kong kinausap si Chris.

“You deserve that slap you know that? Anyways, I want you to act natural to her. Huwag kang gagawa ng ikakasama ng loob niya.”

“Oo na!” Maiksing sambit niya. Una na siyang pinapasok ni G at gusto daw agad siyang makausap. Hinarap ko naman si Karen, I think I need to tell her the truth. Kung wala akong mapag sasabihan ay mabubuang ako.

“Karen” sambit ko sa kanya.

“OH? May problema ka ba?”

“Karen…”

 Kinwento ko sa kanya ang lahat simula nung una. Nagulat siya pero naiintindihan daw niya ako na pinagpapasalamat ko. I am glad na andito si Karen na pwede ko makausap.

“Karen, I am already lying to G and Jeff, nahihirapan na ako pero this is whats best for our friend.”

“Nabigla ako oo, pero tama ka. We need to do this to G. Kapag okay na siya, let’s explain everything to her.”

“I hope mapatawad pa niya ako Karen.” Niyakap naman niya ako.

“I know she will. Kilala ko si G, alam ko kung gaano ka niya kamahal.”

“I hope so” Lumabas naman si Chris mula sa kwarto at bago siya makapag salita ay isang sampal ulit ang binigay ni Karen sa kanya.

“This is for JD! I can’t believe na napakasama mo pala!” Hindi naman gumanti or sumagot man lang si Chris, ngumisi lang siya kay Karen at humarap sa akin.

“Ginawa ko na ang parte ko, tawag ka ni G sa loob.”

Pumasok ako at nakita ko si G na sobrang pumayat pero hindi ko na nakikita na malungkot siya. I can see that she is finally smiling. Agad ko siyang niyakap ng makalapit ako sa kanya.

“Thanks JD!” Kung alam lang niya magpapasalamat pa kaya siya sa akin?

“Anything for you G.”

Nagkwentuhan pa kami ni G hanggang sa pumasok na si Chris at Karen. Kita ko ang saya sa mga mata ng bestfriend ko nang makita ulit si Chris. Paano ko pa ba matatakasan ito? Nakikita ko naman na ginagawa ni Chris ang napag usapan namin. Dumating ang gabi at iniwan ko na si Chris sa hospital para mag bantay, I need to go home kila mama at papa. Malapit lang naman ang MMC kaya nagtaxi na ako. Nang makadating ako ay napansin kong walang tao.

“Manang?” Tawag ko at nabigla ni manang ng makita niya ako.

“JD! Ano ginagawa mo dito? Hindi ka man lang nagpasabi kang bat aka!”

“Namiss ko kasi kayo manang.” Pambobola ko sa kasambahay namin. “Sila mama po?”

“Nasa Davao ang papa mo tapos mama mo nasa office pa. Tumawag, overtime daw eh.”

“Ganoon po ba? Si ate po?”

“Nasa taas, puntahan mo na, magugulat yun.”

“Sige manang, salamat po.”

Umakyat na ako sa kwarto ni ate at kita kong nag rereview ito, dahan dahan akong pumasok at ginulat ko siya.

“ATE!!!!” Sigaw ko ng makalapit ako sa kanya.

“JD? What are yolu doing here?” gulat na tanong niya pero niyakap naman niya ako ng mahigpit.

“Wala, namiss ko kayo eh.” Pagsisinungaling ko.

“Kilala kita JD, may problema ka. Ano yun?” Wala na akong nagawa kundi yakapin ang ate ko. Kinwento ko sa kanya ang lahat ng nangyari.

“Ate nahihirapan na ako eh.”

“Ang hirap ng sitwasyon mo bro. Hindi ko alam kung paano ako mag aadvice sayo. Una nasasaktan mo ang bestfriend mo sa hidden relationship niyo ng akala niyang BF niya at yung boyfriend mo na walang kamalay malay na may nangyayari pala.”

“Am I a bad person ate? Bakit kung kalian masaya na ako ulit dumadating naman tong problemang ito?”

“No JD, you are not a bad person.  Just remember that God only give problems sa mga taong kayang harapin ito. Everything will be okay. Ikaw pa brother/sister kita!”

“Loko ka naman ate. Pero salamat ah? You’re the best sister in town.!”

“Tse, ako lang naman sister mo. Pero seriously, nung nag out ka sa akin that your BI dun lang tayo naging sobrang close.” Ngiti niya sa akin. Nagulat kami nang biglang pumasok si papa sa kwarto. Akala ko ba nasa Davao si papa?

“Anong ibig sabihin nito?” May diin na tanong ni papa sa amin. Parang tinakasan ng dugo ang pisngi ko sa sobrang pamumutla ko.

“Pa! I thought you’re in Davao?” Kabadong tanong ni ate.

“My flight was re scheduled. JD, ano yung narinig ko?” Striktong sambit ni papa.

“Pa…” Nanginginig kong sambit. Hindi ako ready mag out sa parents ko. Bakit naman sabay sabay? Hayyy.

“Answer my question!” Medyo napalakas na sigaw ni papa.

“Yes pa, I am Bisexual” pag amin ko ng nakayuko. Naramdaman ko na lang ang pag lapit ni papa. Pumikit nalang ako dahil alam kong sasapakin ako nito.

Itutuloy…




16 (na) komento:

  1. kaya mo yan!!

    macky

    TumugonBurahin
  2. awts!

    based on true to life pa din ba yang pag out na yan??.. ahahaha.

    --anonymus101..

    TumugonBurahin
    Mga Tugon
    1. Yung pag aout? Yes, true to life. ahaha

      Burahin
    2. akala ko ba d ka out author? hahaha..

      --anonymus101

      Burahin
    3. parents ko at ate ko alam nila. Kamag anak namin hindi. tapos close friends lang nakakaalam ahaha

      Burahin
  3. Wag susuko JD. thanks po sa update. -emo-

    TumugonBurahin
  4. natutuwa ako na nabasa ko ito, dahil sa post mo sa post ni joemar ancheta na new book, nakikita ko sarili ko kay jeff na handang maghintay para sa mahal
    -b-

    TumugonBurahin
  5. wow...continue inspiring others. Maganda ang paglalahad at mahusay ang mga linya. Kung may sapat lang sana akong oras na magbasa ay sisimulan kong basahin lahat ang akda mo. Saludo ako sa kakayahan mo. Keep on writing

    TumugonBurahin
  6. OMG! Am I seeing things? Sir Joem, thanks po for visiting my blog. I know your busy but the fact that you even left a comment here means so much for a new writer like me. I am a big fan from your first story until sa ongoig story mo. Thanks po talaga sa comment, ang saya ko. ahaha :)

    TumugonBurahin
  7. Sobra ang pagka martyr mo JD up to the point beyond what's called for.

    TumugonBurahin
  8. wow. unti unti k nang nkilala. well, u desreve it. just continue and inspire.

    -m@sg

    TumugonBurahin
    Mga Tugon
    1. Thank you, Napapaasim kilig naman ako sa comment mo. ahahha

      Burahin